در نه توهای بی روزن آن فقر صادق.

کجا بود آن جهان

که کنون به خاطره ام راه بربسته است؟ :

آتشبازی بی دریغ شادی و سرشاری

قصری از آن دست پرنگار و به آیین

که تنها

سر پناهکی بود و