قصری از آن دست پرنگار و به آیین

که کنون به خاطره ام راه بربسته است؟ :

آتشبازی بی دریغ شادی و سرشاری

در نه توهای بی روزن آن فقر صادق.

که تنها

سر پناهکی بود و

بوریایی و