نان خورشی نبود

کی گذشت و کجا

آن وقعه ی ناباور

که نان پاره ی ما بردگان گردنکش را

چرا که لئامت هر وعده ی گمج

بی نیازی هفته یی بود

که گاه به ماهی می کشید و