جز گوهر ثنای تو ما را نثار نیست

زان شب که ماه خویش نمودی به عاشقان

چون چرخ بی قرار کسی را قرار نیست

جز فیض بحر فضل تو ما را امید نیست

تا کار و بار عشق هوای تو دیده ام

ما را تحیریست که با کار کار نیست

یک میر وانما که تو را او اسیر نیست