آمد رسول عشق تو چون ساقی صبوح

یک شیر وانما که تو را او شکار نیست

مرغان جسته ایم ز صد دام مردوار

دامیست دام تو که از این سو مطار نیست

با جام باده ای که مر آن را خمار نیست

گفتم که ناتوانم و رنجورم از فراق

گفتا بگیر هین که گه اعتذار نیست