از لجه ها ی سیاه بی خویشی برآمد دیگربار سایه ی مصلوب:

□

مرد مصلوب

« به ابدیت می پیوندم.

من آبستن جاودانگی ام، جاودانگی آبستن من.

فرزند و مادر توامانم من،