« به ابدیت می پیوندم.

مرد مصلوب

از لجه ها ی سیاه بی خویشی برآمد دیگربار سایه ی مصلوب:

من آبستن جاودانگی ام، جاودانگی آبستن من.

فرزند و مادر توامانم من،

اب و ابنم