سوی مقربان وصالت گذار نیست

گفتا که حال خویش فراموش کن بگیر

زیرا که عاشقان را هیچ اختیار نیست

تا نگذری ز راحت و رنج و ز یاد خویش

آبی بزن از این می و بنشان غبار هوش

جز ماه عشق هر چه بود جز غبار نیست