و دست در دست یکدیگر نهادند

حکم جاودانه ی فسخم بر نسخ اعتبار زمین!»

درد و جاودانگی به هم در نگریستند پیروزشاد

و شبح مصلوب در تلخای سرد دلش اندیشید:

« اما به نزدیک خویش چه ام من؟