در تو می رسد از تو برمی گذرد بی آنکه واپس نگرد

بی پروای تو

که راه بر او بربسته ای انگاری.

در گذرگاه بی پرهیز آشتی کنان پنداری،

بی آنکه به راستی بگذرد

چرا که عبورش تکراری ست بی پایان انگاری.