در گذرگاه بی پرهیز آشتی کنان پنداری،

بی آنکه به راستی بگذرد

چرا که عبورش تکراری ست بی پایان انگاری.

یکی بیش نیست

گرچه صفی بی انتها را ماند

تداوم انعکاسی در آیینه های رودررو پنداری