به جد می گویی: «خوشا عطشان مردن،

که لب تر کردن از این

گردن نهادن به خفت تسلیم است.»

تشنه را گرچه از آب ناگزیر است و گشنه را از نان،

سیر گشنگی ام سیراب عطش

گر آب این است و نان است آن!