زان می گلو گشاید آن کش گلوی نیست

آن عشق می فروش قیامت همی کند

زان باده ای که درخور خم و سبوی نیست

زان می زبان بیابد آن کس که الکنست

بس کن چه آرزوست تو را این سخنوری

باری مرا ز مستی آن آرزوی نیست