به کنایه درمی یافت.

نگاهت نمی کردیم، دریغا!

به مایه یی شیفته بودیم که در پس پشت حضور مهتابی ات

حیات را

کی چنین بربالیده بودی ای هلالک ناخن هایت ده بار بلور حیات!

به کدام ساعت سعد