موجودیت محض،

نه ملغمه ی بی قانون مطلق های متنافی.

تنها تو

آنجا موجودیت مطلقی،

چرا که در غیاب خود ادامه می یابی و غیابت

حضور قاطع اعجاز است.

گذارت از آستانه ی ناگزیر