از بیرون به درون آمدم:

رقصان می گذرم از آستانه ی اجبار

شادمانه و شاکر.

از منظر

به نظاره به ناظر.

نه به هیات گیاهی نه به هیات پروانه یی نه به هیات سنگی نه به هیات برکه یی،