تا در بهار گیاه به تماشای رنگین کمان پروانه بنشینم

نه به هیات گیاهی نه به هیات پروانه یی نه به هیات سنگی نه به هیات برکه یی،

من به هیات «ما» زاده شدم

به هیات پرشکوه انسان

غرور کوه را دریابم و هیبت دریا را بشنوم

تا شریطه ی خود را بشناسم و جهان را به قدر همت و فرصت خویش معنا دهم

که کارستانی از این دست