«خود» را خبر از «خویشتن» نبود،

فراپیش زمان.

سنگ پاره یی بی تمیز که در خشکای خمیره اش هنوز

که هنوز نه بهشتی بود

نه ماری و سیبی،

نه انجیربنی که برگش