چو ماه دو هفته ز سرو سهی

به گیتی درون سال سی شاه بود

به خوبی چو خورشید بر گاه بود

همی تافت زو فر شاهنشهی

دد و دام و هر جانور کش بدید

ز گیتی به نزدیک او آرمید

دوتا می شدندی بر تخت او