غم از دستم در آیینه رها شد: خواب آیینه شکست.

ستاره ای در خواب طلایی ماهیان افتاد.رشته عطری گسست. آب از سایه افسوسی پر شد.

موجی غم را به لرزش نی ها داد.

غم را از لرزش نی ها چیدم، به تارم بر آمدم، به آیینه رسیدم.

از تارم فرود آمدم ، میان برکه و آیینه ، گویا گریستم.