و دو کران خود را هر لحظه بیافرینیم، هر لحظه رها سازیم.

در میوه چینی بی گاه، رویا را نارس چیدند، و تردید از رسیدگی پوسید.

بیایید از شوره زار خوب و بد برویم.

چون جویبار، آیینه روان باشیم : به درخت ، درخت را پاسخ دهیم.

برویم ، برویم، و بیکرانی را زمزمه کنیم.