تاریکم کن، تاریک تاریک، شب اندامت را در من ریز.

شاسوسا روی مرمر سیاهی روییده بود:

شاسوسا ، شبیه تاریک من!

به آفتاب آلوده ام.

دستم را ببین: راه زندگی ام در تو خاموش می شود.

راهی در تهی ، سفری به تاریکی:

صدای زنگ قافله را می شنوی؟