با ترس و شیفتگی ، در برکه فیروزه گون، گل های سپید می کنی

اینجا که من هستم

آسمان ، خوشه کهکشان می آویزد،

کو چشمی آرزومند؟

و هر آن، به مار سیاهی می نگری، گلچین بی تاب!

و اینجا - افسانه نمی گویم-

نیش مار ، نوشابه گل ارمغان آورد.