و جویبار از آن سوی زمان می گذرد.

در جنگل من ، از درندگی نام و نشان نیست .

در سایه - آفتاب دیارت قصه خیر و شر می شنوی.

من شکفتن را می شنوم.

تو در راهیی.

من رسیده ام.

اندوهی در چشمانت نشست، رهرو نازک دل!