تو ناگهان زیبا هستی. اندامت گردابی است.

کوهساران مرا پر کن، ای طنین فراموشی!

نفرین به زیبایی- آب تاریک خروشان - که هست مرا

فرو پیچد و برد!

موج تو اقلیم مرا گرفت.

ترا یافتم، آسمان ها را پی بردم.

ترا یافتم، درها را گشودم، شاخه را خواندم.