دست هایم از یاد مشعل ها تهی شده بود.

تنها در بی چراغی شب ها می رفتم.

همه ستاره هایم به تاریکی رفته بود.

مشت من ساقه خشک تپش ها را می فشرد.

لحظه ام از طنین ریزش پیوند ها پر بود.