باز کن درهای بی روزن

در نشیب شب صدای حوریان چشمه می لغزد:

ای در این افسون نهاده پای،

چشم ها را کرده سرشار از مه تصویر!

تا نهفته پرده ها در رقص عطری مست جان گیرند.

- حوریان چشمه ! شویید از نگاهم نقش جادو را.

مو پریشان های باد !