زیر برگ آیینه را پنهان کنید از چشم.

کیست می لغزاند امشب دود را بر چهره مرمر؟

او ، خدای دشت نیلوفر،

جام شب را می کند لبریز آوایش:

مو پریشان های باد

با هزاران دامن پر برگ

بیکران دشت ها را در نوردیده ،