باد در گردنه خیبر ، بافه ای از خس تاریخ به خاور می راند.

همه روی زمین پیدا بود:

نظم در کوچه یونان می رفت.

جغد در باغ معلق می خواند.

روی دریاچه آرام نگین ، قایقی گل می برد.

در بنارس سر هر کرچه چراغی ابدی روشن بود.

مردمان را دیدم.