ندانم از سرمستیست شمس تبریزی

بیار جام که جان آمدم ز عشق بیات

به پیش دیده من باش تا تو را بینم

که سیر می نشود دیده من از آیات

که بر لبت زده ام بوسه ها و یا بر پات