تمام راه به یک چیز فکر می کردم

نشسته بود:

دلم گرفته ،

دلم عجیب گرفته است.

و رنگ دامنه ها هوش از سرم می برد.

خطوط جاده در اندوه دشت ها گم بود.

چه دره های عجیبی !