خطوط جاده در اندوه دشت ها گم بود.

دلم عجیب گرفته است.

تمام راه به یک چیز فکر می کردم

و رنگ دامنه ها هوش از سرم می برد.

چه دره های عجیبی !

و اسب ، یادت هست ،

سپید بود