نزاده است ز آدم نه مادرش حواست

بیا به پیش من آ تا به گوش تو گویم

که از دهان و لب من پری رخی گویاست

کسی که عاشق روی پری من باشد

عجب مدار از آن کس که ماه ما را دید

چو آفتاب در آتش چو چرخ بی سر و پاست

سر بریده نگر در میان خون غلطان