دمی قرار ندارد مگر سر یحیاست

عجب مدار از آن کس که ماه ما را دید

چو آفتاب در آتش چو چرخ بی سر و پاست

سر بریده نگر در میان خون غلطان

او آفتاب و چو ماهست آن سر بی تن

که روز و شب متقلب در این نشیب و علاست

بر این بساط خرد را اگر خرد بودی