بسان سم گوارایی

به نرمی قدم مرگ می رسد از پشت

و روی شانه ما دست می گذارد

و ما حرارت انگشت های روشن او را

کنار حادثه سر می کشیم.

و نیز، یادت هست،

و روی ترعه آرام ؟