و رودهای جهان رمز پاک محو شدن را

طنین بال کبوتر، حضور مبهم رفتار آدمی زاد است.

صدای همهمه می آید.

و من مخاطب تنهای بادهای جهانم.

به من می آموزند،

فقط به من.

و من مفسر گنجشک های دره گنگم