هزار در ز صفا اندرون دل بازست

که آسمان و زمین مست آن مراعاتست

ز هست و نیست برون ست تختگاه ملک

هزار ساله از آن سوی نفی و اثباتست

شتاب کن که ز تاخیرها بس آفاتست

حیات های حیات آفرین بود آن جا

از آنک شاه حقایق نه شاه شهماتست