من از سطح سیمانی قرن می ترسم.

اجاق شقایق مرا گرم کرد.)

در این کوچه هایی که تاریک هستند

من از حاصل ضرب تردید و کبریت می ترسم.

بیا تا نترسم من از شهرهایی که خاک سیاشان چراگاه جرثقیل است.

مرا باز کن مثل یک در به روی هبوط گلابی در این عصر معراج پولاد.

مرا خواب کن زیر یک شاخه دور از شب اصطکاک فلزات.