همیشه کودکی باد را صدا می کرد.

و او به شیوه باران پر از طراوت تکرار بود.

و او به سبک درخت

میان عافیت نور منتشر می شد.

همیشه رشته صحبت را

به چفت آب گره می زد.

برای ما، یک شب