آفتابی یکدست.

زن همسایه در پنجره اش، تور می بافد، می خواند.

من ودا می خوانم، گاهی نیز

طرح می ریزم سنگی، مرغی، ابری.

سارها آمده اند.

تازه لادن ها پیدا شده اند.

من اناری را، می کنم دانه، به دل می گویم: