می شنیدیم که بهم می گفتند:

زیر بیدی بودیم.

برگی از شاخه بالای سرم چیدم ، گفتم :

چشم را باز کنید ، آیتی بهتر از این می خواهید؟

سحر میداند،سحر!

سر هر کوه رسولی دیدند

ابر انکار به دوش آوردند.