و نسیمی خنک از حاشیه سبز پتو خواب مرا می روبد.

مادرم در خواب است.

و منوچهر و پروانه، و شاید همه مردم شهر.

شب خرداد به آرامی یک مرثیه از روی سر ثانیه ها می گذرد

بوی هجرت می آید:

بالش من پر آواز پر چلچله هاست.

صبح خواهد شد