هیچ چشمی، عاشقانه به زمین خیره نبود.

باید امشب بروم.

من که از بازترین پنجره با مردم این ناحیه صحبت کردم

حرفی از جنس زمان نشنیدم.

کسی از دیدن یک باغچه مجذوب نشد.

هیچ کسی زاغچهی را سر یک مزرعه جدی نگرفت.

من به اندازه یک ابر دلم می گیرد