صورتش مثل یک تکه تعطیل عهد دبستان سپید است.

واژه هایی تر و تازه می پاشد.

چشم هایش

نفی تقویم سبز حیات است.

سال ها این سجود طراوت

مثل خوشبختی ثابت

روی زانوی آدینه ها می نشست.