ای عجیب قشنگ !

خاک خوشنود.

چشم تا کار می کرد

هوش پاییز بود.

با نگاهی پر از لفظ مرطوب

مثل خوابی پر از لکنت سبز یک باغ،

چشم هایی شبیه حیای مشبک ،