زیر بیداری بید های لب رود

چشم هایی شبیه حیای مشبک ،

پلک های مردد

مثل انگشت های پریشان خواب مسافر !

انس

مثل یک مشت خاکستر محرمانه

روی گرمای ادراک پاشیده می شد.