در زمان های پیش از طلوع هجاها

در تب حرف ، آب بصیرت بنوشیم.

زیر ارث پراکنده شب

شرم پاک روایت روان است:

محشری از همه زندگان بود.

از میان تمام حریفان

فک من از غرور تکلم ترک خورد.