هجرت سنگ را از جوار کف پای خود می شنیدم.

کفش های من از لفظ شبنم

تر شد.

بعد، وقتی که بالای سنگی نشستم

بعد دیدم که از موسم دست هایم

ذات هر شاخه پرهیز می کرد.

ای شب ارتجالی !