پشت تبخیر تدریجی موهبت ها

در مسیر غم صورتی رنگ اشیا

ریگ های فراغت هنوز

برق می زد.

شکل پرپرچه ها محو می شد.

کودک از باطن حزن پرسید:

تا غروب عروسک چه اندازه راه است؟