نثار خاک تو خواهم به هر دمی دل و جان

جهان چه دارد در کف که آن عطای تو نیست

سزای آنک زید بی رخ تو زین بترست

سزای بنده مده گر چه او سزای تو نیست

که خاک بر سر جانی که خاک پای تو نیست

مبارکست هوای تو بر همه مرغان

چه نامبارک مرغی که در هوای تو نیست